سکسکه های یک مست ....

پشه هاي گرفته ماهيچه

shahram13 — Sat, 10 May 2008 22:09:18 GMT

هوالعلی

سلام

کلیک 1

کلیک 2

کلیک 3

کلیک 4

سربازی بالاخره از سرم باز شد

نمایشگاه بودم هیچ کس کتاب ها را تحویل نمی گرفت و همچنین کتاب ها هیچ کس را ، مجموعه شعر خوبی(تا آن جا که من فرصت دیدن داشتم) گیرم نیامد جز " چشمهایش..."

بالاخره از خر جناب شیطان پیاده شدیم و با یکی از انتشارات توافق ضمنی برای چاپ کتاب اول صورت گرفت

این روز ها احساس می کنم زیادی شاعر شدم ، وقت چرت گیاه ، " تغییر مسیر پرنده در هوا" ، ماه گرفتگی خورشید ،رنگ چشم آخرین گوسفند قبل از خواب، " جیغ بنفش " یک لال و ... را می توانم حدس نزنم.

زیاد پرکار نبودم و زیاد هم کم کار :

برای الف . دال

به خود هیچ می رسم از خود

به خداوند اُمی از نیچه

به خلا ء ، به سر و صدای سکوت

پشه های گرفته ماهیچه

به سقوطی – که هیچ وقت – آزاد

بستن خود به بال های مگس

پرت بودن به هیچ از قضیه

برنگشتن به پیش ، از این پس ...

آدم ساده ی بلاتکلیف

آدم ِعورت ِنپوشانده

یخ زده در جهنم متروک

در بهشت ملخ زده مانده

قورت دادن مرا به زور بزاق

تلخ بودن شبیه دارو که ...

بستگی های من به تو - بی خود -

بستگی های موش و جارو که ...

با خودم راه می روم ازماه

ابرها روی شانه ام خیسند

- چرت یک گله ی رها در شب -

بره هایی که گرگ می لیسند

ربط دارم به زندگانی تو

مثل ربط تو به لباس عروس

تو ولی فکر می کنی عادی ست

ربط دوصندلی ته اتوبوس

ربط دارم به تو ، چه بی ربط است

بغض خفاش دل گرفته به نور

ربط عقد موقتی به طلاق

نامه های " فروغ" به " شاپور"

قرص هایی که زندگی تو را

توی محلول آب حل بکند

حشری بودن از خودت به مرگ

که بیاید تو را بغل بکند

* * *

غصه های تو بیشتر شده اند

می روی تا کمی هوا بخوری

غصه های تو بیشتر شده اند

دوست داری کدام را بخوری؟!

شما

shahram13 — Thu, 20 Dec 2007 10:20:18 GMT

هوالعلی

دارم سلام می کنم ...

خیلی دیرم خیلی دور

همین جوری ،احساس می کنم دارم نفس های آخررو می کشم ،درسته هر تشبیهی یک مشبه به داره ولی " اونی که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد"

خدا را چه دیدی ! ممکنه در صف طولانی بانک یهو یکی صدات کنه یکی که 8 ساله ندیدش بیا جلو باهات روبوسی کنه و بگه فیشت رو بده من ، بعد، یک ساعت در وقتت صرفه جویی بشه، بری برا سوء پیشینه ، بعد وقت اداری(دقیقه!12:58) برسی و سرباز بیچاره اضافه بخوره ولی کارت را بیفته

یا اینکه یه دوستی را که که درست 47512 86958745981000515 ساعته ندیدیش تو چارراه بیبینش ولی همدیگه رو نبینین ولی همدیگه رو ببینین ولی همدیگه رو نبینین ولی همدیگه رو ببینین ولی همدیگه رو نبینین و تو وسط این همه آدم بزنی زیر همه چیزِ بغض.

خلاصه اینکه حال ما خوب است و ملالی نیست جز دوری " شما "

" شما"

شکمت پس زد خوره ی خود را که دلش خون بود و مرا انداخت

مثل یک تف پر شده بود از خود که خودش را روی خدا انداخت

شکمت پس زد خوره ی خود را که من غمگین که من سرباز

نه که پایش را به زمین کوبید ، نه کلاهش را به هوا انداخت

خوره ای در جان هم افتادیم ، مثل این نوزاد شکم خواره

که مرا از تو ،تو ( شراب و شیر ) که تو را از آب وغذا انداخت

چه شتابی ای شکم قابل ؟! / هـ ِ... نجنگیدی و سر آوردی ؟!

[شوهرت خندید و عروسک را دو عدد دست و دو تا پا انداخت ]

رود من بی معجزه برگشتی ،کودک جادو بلد تو کو ؟

اژدها آوردم و موسایت ترس خود را توی عصا انداخت

"قدم نو آمده میمون است " ها ها ها ها بچه ی داروینی !!!

" کس نگو دیوانه ، خفه !"

[ مامان بچه ات را هی به هوا انداخت ]

***

بعد از آن رنگ همه ی دنیا توی پستان های تو شیری شد

و ستاره گوش تو را نقره ، ماه هم دست تو طلا انداخت

دل من از تو چقدر پر بود ، دل من از تو چقدر پَرپَر

(پر پر کلاغ پر ،گنجیشک پر...)

بچه ی شیطان باد دیوانه مرغ عشقت را به کجا انداخت ؟

***

و مرا خرگوش سفیدی کرد ، در کلاه شعبده غیبم زد

بعد از آن دیدم که مرا یک دست در اتاق خواب" شما "انداخت .

تلفن

shahram13 — Fri, 07 Sep 2007 19:57:18 GMT

هوالعلی

داشتم با غزل تازه ام بروز می کردم که : این رود بی معجزه را برگردان و به عصایت تکیه کن و فکر کن آب از سر موسایت گذشت . داشتم با غزل تازه ام که : جهان دایره ی بی اضلاعی ست که هیچ فیلی را با باد هایش نمی توانی هوا کنی. داشتم با غزل.... نه تو از روزه ام گذشتی و نه من از شراب خانگی ترس محتسب خورده ات داشتم با....داشتم ...داشت ....داش ....داش داش داشم من ....چاقو قمه کشم من ...می خورم و سرخوشم من ... راست می گفتی من هیچ وقت به حافظه ی خودم اعتماد ندارم .

سلام

" آتش ادای رقص تو را در می آورد " محمد حسین بهرامیان عزیز

می توانید کلیک کنید :

کسانی که نه مثل من شعر ترکی کم می خوانند ولی شیفته اش هستند :

ائلیاد موسوی

جشنواره سراسری شعر خط سوم که مطمئنن متفاوت از جشنواره های از این دست خواهد بود ، با داوری شعرای مطرح کشورمان در تبریز ،که دست صالح سجادی درست:

خط سوم

فراخوان اینترنتی غزل پست مدرن به همت پارسا ی عزیز :(تمدید جشنواره تا ۳۰ آبان)

جشنواره سراسری غزل پست مدرن

خبر سوخته است ولی اگر نشریه ی "همین فردا بود" به دستتان نرسیده است یا برای اشتراکش اقدام نکرده اید به وبلاگ سید مهدی موسوی عزیزسر بزنید :

غزل پست مدرن

همایش شعر پیشروبا تلاش تورج بخشایشی در این سه نقطه:

...

انجمن مجازی شعر هم : کلیک

و هنوز شعر، که اگر مرا از "ایشان "بگیرند

داشتم با غزل تازه ام بروز می کردم که ...ضرورتن با این کار هستم تا "پست" بعد :

تلفن هنوز ادای تو را در می آورد

می رقصد و صدای تو را در می آورد

تلفن کبوتری ست که از ابر می رسد

و از سرم هوای تو را در می آورد

هر نیمه شب اتاق / مرا راه می رود

تعبیر خواب های تو را در می آورد

اما تو نیستی ، همه جا از صدا پر است

ما دو عروسکیم نخ جفتمان یکی ست

اعضای من ادای تو را در می آورد

از تو بریده می شوم و خیمه باز پیر

دست تو را و پای تو را در می آورد

در معده ی گرسنه ی خود یکه می خوری

سرگیجه اشتهای تو را در می آورد

از زیر سنگ هم شده این عقرب سیاه

می گردد و غذای تو را در می آورد

وقتی که دست و پای مرا عشق می بُرد

وقتی که چشم های تو را در می آورد ...

یعنی تو در کجای جهان می رسی به من ؟

نوزادی تو در شکمت باد می کند

دل پیچه روده های تو را در می آورد

یک روز شوهر تو مرا حدس می زند

از جیبم عکسهای تو را در می آورد

تو نیستی و من به خودم «زنگ» می زنم

اما زنی صدای تو را در می آورد .

عمو زنجیر باف در موهات

shahram13 — Fri, 25 May 2007 14:59:18 GMT

هوالعلی

می خواستم در این پشت!از اوزان تکراری کارهای وبلاگی ،رودست هم نویسی ،روایت چند منظوره در غزل و اتفاقات غیرادبی ولی عادی دنیای مجازی مربوط به ماحرف بزنم که ...بگذریم و برویم سراغ تنهایی

در کافی نت "دوباره"بروز می شوم و این یعنی نهایت بدبیاری

این کاررا تقدیم می کنم به" شهرام میرزایی" و حسرت هایش :

دل من قصد خودکشی دارد دلم از ارتفاع                دل بسته به تیر بارانم از خودش بی دفاع

                                               .                                                               .

                                               .                                                               .

                                                می افتد                                                        می افتد

دل من می رود به سربازی دل من تــــــــــــــــــــــــیر می کشد پشتش

اسلحه می کشد به روی خودش می چکد ماشه زیر انگشتش

دلم از پشت کوه آمده است از صدای تو جیب هایش پر

دل دیوانه ام دل کوچک : " عمو زنجیر باف در موهات "

دل من ردپای خونی دشت ...[ یک غرور جریحه دار شده ]

دل من یک پلنگ غمگین است که به بازی گرفته آهوهات

دل من غول در چراغ توست ؛ زشت و بد طینت و سیاه شده

و دلش لک زده که جفت شود با پری های قصر جادوهات

دل من از خودش تمام شده :( ماه سر خورده ، از مدار جدا )

نیمه شب ها همیشه می پلکد بی هدف توی برکه ی قوهات

دل من از خودش دلش خون است ، نا امید و شکسته ، در فکر ِ

خود خوری در لبان قرمز تو ، خودزنی زیر تیغ ابروهات

ناعروسی که سرخ و تر شده ای زیر خوش رقصی النگوهات !

دل من هم یکی ازین پولکــ / لکه های به روی دامن توست

بغلم کن به سینه ات بفشار مرگ باالقوه! من که می دانم

بافه های طناب دار من اند حلقه های گشاد بازوهات .

تلخ و تشنه رسیده ام اما چشم های مشبک تو کو ؟

با توام هااااااااااااای خانم ملکه ! عسل آورده ام که کندوهات ....

# # #

مست کردی " سیاه " رقصیدی نطفه بستی شب خدایان را

ای پری جای بوسه ی دیو است روی زانوت خال هندوهات

بسترت را کنار بستر من پهن کردی که جای من خالی ست

من که هرگز نبوده ام تو ولی بچه آورده ای به پهلوهات

آدم از پهلوی خودش که خورد ؛ گفت : تنهایی ...آه...حوا جان!

سقط کن بار این امانت را تا که نشکسته است زانوهات

دل من طشت خونی تاریخ ، سرناحق بریده ی یحیی

گونه ات را که با همین سرخاب ...، و لبت را که با همین رژ، یا ...

تف به این جمله سازیی که تویی تف به این کلمه بازیی که منم

تف به این روزگار بعد از تو که اگر بی تو دلخوشی دارد

                                 باید این ارتفاع را



                                                         بپرم ، دل من قصد خودکشی دارد .